راهنماي كتاب (15): نگاهي به «طاهره طاهرهي عزيزم» نامههاي غلامحسين ساعدي
عشق سالهاي سبز *
حميد رضا اميدي سرور
خواندن نامههاي عاشقانه ساعدي يك فرصت استثناييست، نه فقط بهخاطر آنكه چهرهاي تازه از «ساعديعاشق» به ما نشان ميدهد، كسي كه از قضا داستانهايش، بيش از آنكه عاشقانه باشند، دارايه مايههاي سياسي و اجتماعي هستند و هيچگاه بدين صفت بازتاب دهندهي وجهه پررنگ و پنهان زندگي او كه حالا بر ما آشكارشده، نبودهاند. ساعدي آنجا هم كه اشاراتي به عشق داشته، داراي تصويري كاملا متفاوت با آنچه در اين كتاب شاهد هستيم بوده است. رابطهاي كه به عشقهاي اساطيري در ادبيات ما پهلو ميزند و به سان آنها نيز سرانجامي تلخ، جز جدايي برايش نميتوان متصور بود. گويي ساعدي خود شخصيت اصلي عاشقانهترين داستان زندگياش بوده و جملاتي اين چنين را كه بازتاب درونيترين عواطف عاشقانهي اوست تنها نثار معشوق خود ميكند، و جز اين، حتي در قالب داستانهايي كه به عشق پرداخته، به كاربردن چنين الفاظي را نه مجاز ميدانسته و نه ارضايش ميكرده...
(برچسب ها: غلامحسين ساعدي، طاهره كوزه گراني، نشر مشكي، حامد احمدي، نامه هاي ساعدي)
نوشتن يعني نوميدي مطلق... ويرجينا وولف